تنظیم قرارداد با چهرههای مشهور ( سلبریتی )
علی اعتمادی کارشناس ارشد حقوق
با توجه به وضع فرهنگی و اجتماعی کشور در شرایط کنونی و تأثیر چهرههای مشهور یا همان سلبریتیها در جامعه میتوان به نکاتی درباره تنظیم قرارداد پیشاز چهره شدن توجه کرد .
در ترجمه چهره مشهور به زبان انگلیسی آمدهاست سلبریتی ( celebrity ). حال هر فردی با توانمندی ذاتی که خداوند متعال به وی عطا کرده میتواند با ابزار و وسیلههای حکومتی و غیرحکومتی تبدیل به چهره مشهور سیاسی, اجتماعی , ورزشی و هنری شود. معمولاً فردی که از ابزار حکومتی مانند دولت, مجلس, رسانه ملی, وزارت ارشاد, سینما و غیره بهرهمند میشود تا وقتیکه در سمت و کار خود راضی است و دیده میشود همهچیز خوب است اما ماجرا از جایی آغاز میشود که فرد احساس میکند دیده نمیشود. آن زمان اگر تقوای لازم را نداشته باشد با هر کاری حتی غلط طبق قاعده «خالف تعرف» مخالفت کن مشهور شو، با مخالفت کردن با ارزشهای اسلامی و ملی سعی به دیده شدن میکند.
لذا با توجه به اینکه چهرههای مشهور سیاسی (وزرا یا نمایندگان یا حتی رؤسای جمهوری)، چهرههای ورزشی مانند « بازیکنان فوتبال وسایر ورزشکاران » و هنری مثل « هنرمندان و بازیگران » با امکانات ملی کشور به شهرت میرسند و از این شهرت برای منافع شخصی خود از تبلیغات در صفحههای شخصی گرفته تا فعالیتهای اقتصادی با کسب درآمد کلان و نجومی حداقل منفعتی برای آن مجموعهای که در آن رشد کردهاند را ندارند و گاهی بعضاً با قهر از کشور با خودفروشی یا اخذ اقامت اقدام به خیانت و تبلیغات و سیاه نمایی علیه کشور خود میکنند. درحالیکه در قراردادهای باشگاههای فوتبال فیفا از بازیکنان حق رشد اخذ میکنند ، یعنی وقتی بازیکنی در باشگاهی رشد کرد و باشگاه دیگری خواهان او بود این فرد باید درصدی از مبلغ قرارداد را به باشگاهی که در آن بوده است ، بپردازد ، چون باشگاه اول بوده که سبب رشد و دیده شدن بازیکن شدهاست . در ماده ۱۰ قانون مدنی آمدهاست : قراردادهای خصوصی نسبت به کسانی که آن را منعقد کردهاند درصورتیکه مخالف صریح قانون نباشد نافذ است و این گرفتن حق رشد از سلبریتی نهتنها مغایرتی با قانون ندارد بلکه میتواند درباره تلاش سازمانها و مراکز دولتی برای رشد افراد مستعد و توانمند مؤثر باشد.
لذا پیشنهاد میشود در قرارداد با کسانی که میخواهند در کشور جمهوری اسلامی ایران اقدام به خدمت یا فعالیتی کنند که لاجرم در آینده آن فعالیت دیده میشود وسبب مشهور شدن فرد میشود لازم است به ۲ نکته توجه شود :
اول آنکه در قرارداد ذکر شود چنانچه شخص بعد از کار در مجموعه ملی رشد کرد و بهعنوان چهرهای مشهور شناخته و اقدام به فعالیت مالی و اقتصادی کرد ومنافعی حاصل کرد باید درصدی را بهعنوان مالیات یا حق رشد بپردازد.
دوم هنگام قرارداد وثیقهای بهاندازه شهرتی که ممکن است در آینده به دست آورد از او اخذ شود تا چنانچه فرد به تعهدات خود عمل نکرد وثیقه به اجرا گذاشته شود.
و اگر با قصد سوء یا مخالفت با ارزشهای کشور تبلیغ ضد فرهنگی کرد یا مرتکب جرمی شد و محکوم به جرائم کیفری شد علاوهبر مجازات آن جرم وثیقه او نیز به نفع کشور ضبط شود ، زیرا همان مقدار که شهرت در تبلیغات مؤثر است به همان نسبت خطای آن نیز بر جامعه اثرگذار بوده و هزینهبر کشور تحمیل میکند که شخصی که قصد چهره شدن دارد باید تاوان شهرتش را نیز بپردازد.
محاسن اخذ حق رشد و وثیقه : با این روش اولاً هر شخصی که با امکانات ملی کشور چهره شد و از راه مالی کسب کرد باید خیرش نیز به کشور برسد ، دوم چنانچه با تبلیغات دشمنان هوس خروج از کشور و خیانت به مردم را داشت بداند هزینه خیانت به کشورش را نیز باید بپردازد.
میگویند نوشته ها از گفته ها معتبر ترند ...